donderdag 17 augustus 2017

Uitgestorven soort


De boer gaat altijd maar door met werken. Koeien melken, stal schoonmaken, in de weer met stront en mest uitrijden. Lekker aan al die uiers zitten en er aan trekken, dat houdt de moed er een beetje in me dunkt. Van vroeg in de morgen tot laat in de avond bezig. Toch wel iets anders dan een 38 uurs werkweek. Je moet wel van staal zijn wil je dat volhouden.
Ik mag er graag naar kijken en mij verwonderen over die weinig overgebleven boeren. Laten we er zuinig op zijn, het is een uitstervende soort die, mits de overheid zo doorgaat, over een aantal jaren nog slechts te bewonderen is in het wassenbeelden museum van madame  Tussauds.
Bordje erbij: Uitgestorven soort. Kwam ooit massaal voor in tijden dat de mens begreep dat een boer net als een bij, onmisbaar is…

Donkere luchten in de Molenwaard


Frieslanders en Bildstar


De piepers benne ongeveer wel goed. Vrij vroeg kunnen zetten dus ik takel ze er maar eens uit. Toch leuk dat je van twee kleine zakjes pootpiepers 35 kilo aardappels hebt. Dat geeft de burger moed. En dit jaar gelukkig geen fytoftora in de piepers want dan kun je er enkel naar fluiten.
Een pieper van eigen koude grond is dus wel heel wat anders dan die glazen bollen die je in de supermarkt als zijnde aardappel kunt kopen. Die kweken ze volgens mijn op oude gebruikte volgekakte luiers want er zit dus echt geen smaak aan om over de kruimeligheid nog maar te zwijgen.
Kruimig staat er op de zak. Dan moet je er zeker een hand zand bij meekoken want het blijven glazige piepers die ik niet lekker vind. Afkokers mot ik hebben die je met weinig water kookt en dan op je bord in een zalig kruim uiteenvallen. Die glazen loeders geven ze maar aan de fabriek waar men glazen ogen maakt.
De Frieslanders dus om te koken en de Bildstar voor de patattekes…

dinsdag 15 augustus 2017

Door de bliksem getroffen


Boven het achterland pakken donkere wolken zich samen. Jan kijkt uit het raam en zijn gans Goofie, schudt zijn kop uit van de eerder gevallen regen. Het kan behoorlijk spoken in dit deel van de Molenwaard en wie overvallen wordt door een bui als dit, loopt wel wat gevaar. In de Krimpenerwaard is ooit een veldwachter door de bliksem getroffen en was op slag naar de eeuwige jachtvelden terwijl de koperen knopen tot op zijn huid ingebrand waren op het corpus delicti.
De weergoden lijken onverschillig ten aanzien van de sterveling. Thuis lekker binnenblijven is derhalve een betere keus dan uw fotograaf met gevaar voor eigen leven ondernam.
Maar alles voor een mooi plaatje, want dat komt niet vanzelf op het oog van de camera. Drijfnat geregend doch, wel een geslaagde plaat en dan, ik ben geen veldwachter en heb geen koperen knopen die de bliksem aan zou trekken. Hooguit een paar metalen vullingen in de verstandskiezen…

Hooimeiden en stromannen....