woensdag 22 maart 2017

Jack in zijn woonboot (Krimpenerwaard)


Jack
Zolang ik hem ken (jaar of 20) woont hij in een woonboot aan de Stolwijkse vaart. Zonder gas, zonder licht, zonder stromend water maar met blikken bruine bonen, zware shag en een fles schavuitenwater. Geen man van de massa. Meer opvallend door een eigenzinnig karakter wat hem siert, want meelopers zijn er al zo veel van. Ik houd van mensen die zich durven onderscheiden in enkel zichzelf te zijn. Misschien hebben wij het ons allemaal wel veel te gemakkelijk gemaakt met onze bodyshaver onder de douche, heet water uit elke kraan die je openzet en een schijthuis op elke verdieping van onze woning. Jack niet. Die kakt gewoon in de sloot en veegt zijn reet met een hand gras. Hij neemt slechts wat hij nodig heeft en komt daarmee redelijk in de buurt van een Indiaan. Hij scheert zich niet, hij wast zich af en toe even met een klodder groene zeep en een hand slootwater en verder geen geduvel aan zijn vege lijf. En oh ja, hartje zomer springt hij regelmatig in zijn blote reet in de vaart. Prima toch!
Mocht hem op de foto zetten afgelopen woensdag toen hij met de schouw overvoer en naar me zwaaide. Dag Jack, het gaat je goed, het voorjaar breekt aan dus op naar een mooie nieuwe zomer…


zondag 19 maart 2017

Roepen om mama




Dat zit er direct al in na de geboorte. Ze staan verrassend snel op de pootjes en beginnen meteen aan moeder te roepen en duiken dan zonder dat iemand het ze heeft moeten vertellen naar die uier. Wonderlijk niet! Hoe weet zo’n diertje waar hij moet sabbelen om melk te vinden? Wat dát betreft zijn baby’s van mensen onbeholpen rakkers die helemaal niets kunnen. Nou ja, janken, poepen en piesen dan. Maar dan zo’n geitje. Die maakt al vreugdesprongetjes na een uurtje. En weer een uurtje later drinkt het en verkend zijn gebied. Een ding is zeker, een mens is een tamelijk hulpeloos wezen in vergelijking met een geitje. Wij vinden ons wel superieur maar worden met gemak de loef afgestoken door een sik….

zaterdag 18 maart 2017

Jonge geitjes plukken




Het aardige van geitjes houden is o.a. dat je na je werk plotseling geitjes van het land kunt plukken. Ik stak mijn perenneus buiten de deur gisteren en rook een sterke geitengeur. Liep meteen naar het aan ons huis grenzende perceel waar de geitjes altijd lopen en ja hoor, er waren er al drie geboren waarbij die moederdieren met van die vellen aan hun kont rondliepen.
Gelukkig kwamen de geitenboeren snel, toen ik telefonisch doorgaf dat er jongen waren. Zie hier het plukken van geiten. Ik kon het gebruik niet, maar op het platteland leert men snel bij. Een paard is een peerd, een geitenjong is een sik of een bok en een boerin een lekker ding met een grote reet in een rok.
Het leven en het taalgebruik op het platteland is bloemrijk zo blijkt weer...

Lammetjes en geuren

Mensen houden van geurtjes
Een lekker parfum kan je hoofd op hol brengen, me dunkt. En laten we nou gewoon even eerlijk zijn tegen elkander, een lekker geurtje doe je op omdat je meent er nog lekkerder van te worden. Al de andere excuses mogen in mijn petje. Die walm van zoete feromonen is niets anders dan: Ruikt eens hoe onwijs lekker ik ben.


Van mij mag je hoor. Ten diepste is alles verbonden met seksualiteit, of je het nu wilt of niet. Van kleding, tot make-up, van tattoo, tot grote auto’s. Van stoere motoren, naar stevige muziek, van pikant gekruid voedsel, tot de badstof handdoek op je huid. Jezelf profileren, wat zijn we er goed in en wat beseffen weinigen meer dat het ten diepste een uiting is om aan te geven dat ook jij je deuntje meespeelt in het spel der liefde.
……

Geuren zijn in de dierenwereld heel belangrijk. De reden dat het moederdier haar nageslacht schoon likt na de geboorte is niet omdat ze dat zo heerlijk vindt, doch om de geurband in te prenten. Zowel bij moeder als jong.
Geuren zijn zo verweven met ons menszijn dat geuren herinneringen aan het licht brengen. De geur van versgebakken cake is wellicht het luikje waardoor je weer veertig jaar terug in de tijd je oma weer voor je ziet bezig te bakken. Een zeker parfum kan je terugbrengen naar die eerste liefde die eerst kus. Geuren zijn onderdeel van wie u en ik zijn. Je hebt mensen die hebben een heel vreemde ziekte. Het zogenaamde “stinkende vis syndroom”. Ze ruiken als al gezegd, naar bedorven vis.
Lijkt me niet ideaal om daarmee te trouwen. Of je moet zeeman zijn. Die stinken altijd naar vis, dus die ruiken niets. Had ooit een vriendin toen ik zeventien was die op een viskraam werkte. De relatie duurde slechts drie weken. Was net of ik met een kabeljauw aan het kussen was. Er zijn grenzen aan de liefde. Zo gezond als een vis, oké, maar ik zoen er niet mee

donderdag 9 maart 2017

Alsof de tijd stilstaat (Molenwaard)



Zou er ergens onder de grond in de Molenwaard een zwart gat loeren waardoor de tijd vertraagt en stilstaat? Als je op een zondagmorgen door een van de landelijk gelegen dorpjes wandelt zie je mensen in donkere kledij ter kerke gaan. Een getuigende optocht waar vredigheid van uitgaat met al die hoedjes. Het hoort er zo bij in ons land. Dat het maar lang zo blijven mag. Poezen spinnen in alle rust op vensterbanken. Boerinnen in reusachtige konten waggelen naar het huis Gods. Hun dochters schalks vanonder hun hoedjes loerende naar de boerenzoons. Ach, tis de natuur.
Boeren met de geur van koeien en varkens in hun colbertje, dat was je er met al de zeep van de wereld niet meer uit. IK mag ze. Ze zijn onderdeel van het echte leven want geloof mij, melk komt niet uit een pak maar uit een koe. Daar hoort menigeen van op. En de koteletjes van de slager maakt hij niet zelf, maar die komen van het varken.
De moderne mens is zover verwijderd van de waarheid dat men meteen begint te piepen over zielig als wij het hebben over afschot van wild alhier. Maar zodra het avond wordt en het potje gekookt, vreet men een kalfskoteletje van een dier dat nog nimmer buiten is geweest. Over meten met twee maten gesproken! Dus wat is er op tegen om een lekkere ganzenborst uit het wild te eten? Veel, zegt de massa. Die koopt het vlees bij de slager, want dat is diervriendelijk vlees en maakt de slager zelf van ehh, tja waarvan? Nou ja, in ieder geval van iets anders dan van lieve dieren. Oude autobanden misschien?